Verdorie, mijn “oude” weblog is weer in de lucht!!!!xc2xa0 De wanprestaties van weblog.nl hielden sinds half augustus maar aan. En nu 3 maanden later heb ik mijn berichten ineens weer terug. Het vertrouwen in weblog.nl is echter tot onder het vriespunt gedaald, daarom ben ik een andere weblog opgestart via www.maurieske.nl

Zondag 3 juli 2005 schreef ik mijn eerste blogje. Nu exact 6 jaar later is het wederom zondag 3 juli, een mooie datum voor mijn laatste blogje!

En wederom zijn we begonnen aan een nieuwe maand! Een mooie gelegenheid om het restant van de maand juni eens onder de loep te nemen. Met de eerste drie dagen na mijn laatste bericht ben ik snel klaar, dat waren rustdagen xe2x80xa6xe2x80xa6.. Vorige week donderdag kwam mijn luie lichaam weer eens sportief in actie. Met een select groepje Eindhoven Atletiek atleten op pad voor een hele rustige duurloop. Het werden 14 langzame kilometers, over o.a. 't Bokt , (foto) in iets meer dan anderhalf uur. De op deze donderdag volgende vrijdag kon ik vervolgens mooi gebruiken om van de gedane inspanning te herstellen. Zaterdagochtend de 25-ste was op en top genieten! Een bostraining in de regen is en blijft een genot! Maar ja, niet iedereen denkt daar hetzelfde over. Gelukkig toonde de droevige gezichten aan het begin van de training na de cooling down een brede glimlach. En als je dan commentaren hoort als "Inderdaad toch fijn, trainen in de regen!" dan stemt je dat als trainer zeer tevreden. Tijdens de bostraining waren we overigens nog getuige van een brute moord. Uit de tegenovergestelde richting kwamen twee jachthonden aan rennen, waarvan een van de twee een tegenspartelend konijn in zijn bek had (die was dus het haasje!). Het leverde in de groep welk leuke gespreksstof op. Zondag lieten de weersomstandigheden het eindelijk weer eens toe om een lange droge fietstocht te maken. Met vieren vertrokken we vanuit Son en Breugel naar Sittard. Trainster An zou daar haar debuut als teamcaptain van het Eindhoven Atletiek damesteam maken. Het leek haar wel aardig om op de fiets naar Sittard te gaan. Wil, Peter en mijn persoontje vonden het wel leuk om een stukje mee te fietsen. Ruim op tijd bereikten we de plaats van bestemming. Ik zou als enige ook op de fiets terug naar huis rijden en na een lange pauze heb ik in Sittard afscheid genomen om vervolgens aan de terugreis te beginnen. Het fietsen ging prima. Een klein dipje werd weggewerkt op een Belgisch terras met onder andere een kop soep, een broodje gezond, een flesje Aqaurius, nog een flesje Aquarius en een Mars voor de broodnodige energie. Bij thuiskomst wist ik niet hoeveel kilometer ik had afgelegd aangezien Garmin me al vrij snel in de steek liet. Dit was mijn eigen schuld want je moet zo'n apparaat natuurlijk wel regelmatig opladen xe2x80xa6.. Na een reconstructie via afstandmeten.nl kwam ik tot een afstand van 178 kilometer. Niet onaardig dacht ik zelf. Afgelopen maandag was het na het werk veel te warm (en onverantwoord) om iets te ondernemen. Aangezien ik dinsdagochtend vrij was ben ik om 7 uur op de fiets geklommen. Na iets meer dan een uurtje had ik daar enorme spijt van en ben ik omgedraaid. Het werd snel vies warmer en smerig benauwder en in combinatie met pap in de benen was ik totaal niet happy, wat een vreselijk k..weer! In de avonduren toch maar even naar Eindhoven Atletiek, niet om te lopen maar voor de koffieavond. Op ons prachtige tribuneterras waren we getuigen van een adembenemende noodweer voorstelling! Afgelopen woensdag en donderdag de maand afgesloten met toch nog wat langzame loop kilometers, wat mijn maandtotaal toch nog boven de 100 bracht! Tot slot nog een paar halfjaar grafiekjes. In de eerste 6 maanden van 2011 heb ik 4106 sportieve kilometers afgelegd. Daarvan slechts 773 hardlopend. De resterende 3333 kilometer gingen op de racefiets.

De voorbije week was een vreemd exemplaar! Door de natte weersomstandigheden geen meter gefietst en als ik de verwachtingen voor de komende week bekijk dan zal de fiets de schuur waarschijnlijk de komende dagen ook niet uitkomen. En wat doe je dan, je zoekt je toevlucht tot het lopen, want lopen in de regen is wel leuk! Na het actieve Pinksterweekend ben ik begonnen met de training der trainingen, een rustdag. Woensdag het lopen weer opgepakt, maar na twee kilometer was het al weer gedaan. Een compleet verkrampende hamstring zorgde er voor dat hardlopen onmogelijk was. Wat volgde waren twee gedwongen rustdagen. Zaterdag toch de looptraining verzorgd en dat ging wonderwel pijnloos. Nu heb ik zelf maar beperkt meegedaan en meer met mijn armen over elkaar staan toekijken, maar de stukjes die ik heb gelopen ondervond ik nergens last van. Op zondag stond de Harvest Fair in de agenda. Echter gezien de weersomstandigheden werd dit op zaterdagavond geschrapt. Zou ik dan toch maar de Ronde van het Eindhovens Dagblad gaan fietsen? Omdat ik weinig zin had om te gaan waterfietsen toch maar besloten om een poging te wagen om 10 kilometer hardlopen te volbrengen in Sint Oedenrode, ik had op zaterdag tenslotte geen hamstringklachten meer (Hoezo eigenwijs?). Na de twee 47-ers, een week eerder, was mijn bedoeling om op het prachtige parcours in Sint Oedenrode een 46-er op de klok te zetten. Wel had ik me voorgenomen om het heel rustig aan te doen als de hamstring zou opspelen. Maar ik hoefde het niet rustig aan te doen, want de hamstring gedroeg zich prima! Mijn klokje stopte dan ook op 46:55, waarmee ik uiteraard zeer tevreden was. Nu maar hopen dat het weer snel wat beter weer gaat worden, ga toch liever fietsen dan lopen xe2x80xa6..

Juni is al weer twee weken oud, hoogste tijd voor een sportieve update vanuit Eindhoven. In de voorbije  twee weken ben ik tweemaal sportief in aanraking gekomen met Vincent van Gogh. In xe2x80x9cVan Gogh Village Nuenenxe2x80x9d heb ik op de 4^de van deze maand aan een loopwedstrijdje (van Goghloop) deelgenomen. Het waren maar 5 kilometer, maar ik heb me weer eens een keer in het lopers peloton begeven. Het resultaat, ruim 26 minuten, stemde me overigens zeer tevreden. Op eerste Pinksterdag was Nuenen het vertrekpunt van de xe2x80x9cVan Goghtochtxe2x80x9d. Met een peloton racefietsers werd een prachtige route gereden door, onder andere, het grensgebied met Belgixc3xab. De rustplaats was in het gezellige witte Limburgse dorp Thorn waar het op een zonnig terras goed toeven was. Uiteindelijk bereikte ik na een tocht van 150 kilometer solo de meet in Nuenen. Een aantal kilometer voor het bereiken van de finish demarreerde het complete peloton en kon ik het tempo niet meer volgen. Vervolgens heb ik de resterende kilometers als een ware fietstoerist uitgereden. En ook dat was puur genieten! Naast deze twee van Gogh evenementen heb ik in het lange Pinksterweekend ook nog meegedaan aan de Oirschotse Stoelloop en de Pinksterloop in Eersel. Deze twee loopjes hadden diverse zaken gemeen. Allereerst was de finish op de sfeervolle Markt. Verder heb ik in beide gezellige Brabantse dorpen de 10 kilometer gelopen en presteerde ik het om twee keer in de 47 minuten te finishen, respectievelijk 47:39 en 47:25. Of ik hier mijn loopdip mee heb overwonnen durf ik nog niet te zeggen, maar het gaat in ieder geval wel de goede kant op. Naast de genoemde evenementen werd er natuurlijk ook nog een aantal keren in het wild gelopen en gefietst zodat de kilometerteller na 14 dagen juni voor het fietsen op 532 staat en die voor het lopen op 63. En wat daar de rest van de maand nog bij gaat komen zien we wel weer xe2x80xa6.. Vandaag in ieder geval niets meer, want vandaag staat de training der trainingen op het programma: RUST. (Wat niet wil zeggen dat ik een bezoekje aan de Eindhoven Atletiek kantine uit de weg ga ….)

Op de eerste dag van juni moet ik constateren dat ik mijn doelstelling voor de maand mei, schandalig genoeg, niet heb gehaald. Het zou toch geen probleem mogen zijn om in een maand tijd 875 kilometer te fietsen en 125 kilometer hard te lopen? Dat fietsen was inderdaad geen probleem want met 1066 kilometer werd de beoogde 875 ruimschoots overschreden. Het hardlopen daarentegen kwam er maar bekaaid af, ik kreeg het niet eens voor elkaar om 100 kilometer bij elkaar te lopen in de voorbije maand mei. De teller bleef steken op een zeer schamele 97 kilometer. Wel moet ik zeggen dat de loopzin langzaam weer een heel klein beetje begint terug te keren. Mede verantwoordelijk hiervoor zijn de ONME (Op Naar Marathon Eindhoven) trainingen op zaterdagochtend. Samen met een aantal collega trainers probeer ik een 100-tal lopers klaar te stomen voor 09-10-11, de dag waarop de halve marathon van Eindhoven zal worden gelopen. Ook afgelopen zondag tijdens de Vestingloop in Den Bosch signaleerde ik een klein opkomend loopvirusje. Vanuit Eindhoven was ik via een omweg naar Den Bosch gefietst om daar wat clubgenoten aan te moedigen. Toen ik een stukje meereed over het prachtige parcours, waar ik in 2008 mijn snelste 15 kilometer ooit liep, vond ik het toch wel een "beetje" jammer dat ik een fiets onder mijn kont had en geen deel uitmaakte van het lopers peloton. Ik twijfel nu dan ook of ik aanstaande zaterdag bij de van Goghloop in Nuenen ga kijken of lopen. De weegschaal slaat momenteel uit in het voordeel van het lopen. Voor de komende maand maak ik overigens helemaal geen plannen en ga ik me ook geen doelen stellen, ik zie wel wat er op mijn loop/fiets pad komt.

Na een week met 7 opeenvolgende actieve sportdagen, de afgelopen week maar wat rustiger aan gedaan. Even een korte alfabetisch lexicografische recapitulatie.

Dinsdag 17 mei. Bij thuiskomst, na een lange vermoeiende Thebe dag, met enorm veel tegenzin mijn loopoutfit aangetrokken. Het werd volgens mij het kortste loopje dat ik ooit heb uitgevoerd. Welgeteld 121 meter stond er op de teller. Na 61,5 meter had ik er al helemaal genoeg van en heb dan ook direct rechtsomkeer gemaakt. Tussen mijn oren had ik ineens last van spook pijnen, een mooi (ongeloofwaardig) smoesje dus om er mee te stoppen. Later op de avond de tribune bij Eindhoven Atletiek bevolkt om daar naar de Circuit14 wedstrijden te kijken.

Donderdag 19 mei. Wederom een poging ondernomen om een stukje te gaan hardlopen. Tot mijn grote schande moet ik bekennen dat het deze keer nog treuriger was dan dinsdag 17 mei ….. Nu had ik al na het omkleden helemaal geen zin meer en ben niet eens naar buiten gegaan!

Maandag 16 mei. De dag na een deels natte fietstocht. Reden dus om de ondertussen opgedroogde racefiets eens goed onder handen te nemen en weer toonbaar te maken. Toen ik later op de avond even bij de assistent trainerscursus van mijn loopmaatjes ben gaan kijken stond de fiets goed geolied en blinkend in de schuur.

Vrijdag 20 mei. Mijn keurig geoliede en gepoetste racefiets uit de schuur gehaald om een mooi, wat langer tochtje, te gaan maken. Had er de hele dag de tijd voor, dus onderweg regelmatig even stoppen voor een bakkie koffie en een uitsmijtertje. Garmin was na 136 kilometer leeg, maar ik nog lang niet …. Via afstandmeten het laatste stuk van de route gereconstrueerd en daaruit bleek dat ik er totaal 166 kilometer op had zitten.

Woensdag 18 mei. Geen sportieve activiteiten ontplooid aangezien een charmante collega haar kookkunsten aan de rest van de afdeling wilde demonstreren. En dat was zeer geslaagd! Er kwamen allerlei Indonesische hoogstandjes uit de talrijk aanwezige kookpotten.

Zaterdag 21 mei. Mijn rentree als looptrainer! Een beetje tegenstrijdig gezien mijn actuele loopmotivatie, maar misschien dat de trainingen er voor zorgen dat mijn eigen loopplezier weer wat terug komt. Ik moet zeggen dat deze eerste training van de Eindhovens Dagblad ONME groep (Op Naar Marathon Eindhoven) een stap in de goede richting was. Later op de dag naar Berkel-Enschot voor de Trappistenloop Puur (verslag onder deze geweldige alfabetische lexicografische recapitulatie)

Zondag 22 mei. Eigenlijk was ik van plan om de 166 km fietskilometers van vrijdag te overtreffen, maar een regenachtige ochtend en een erg winderige middag gooiden roet in het eten. Het bleef bij een bescheiden internationaal tripje van 103 kilometer.

Trappistenloop Puur Op zaterdag 21 mei werd er op het terrein van de abdij Koningshoeven de Trappistenloop Puur gelopen. Een rondje van 5 kilometer door de tuinen en het bosgebied rondom de abdij, dat je naar keuze 1,2 of 3 keer kon lopen. De opbrengst van de loop was bestemd voor het restauratiefonds van de abdij. Ondanks dat er maar 300 mensen aan mochten deelnemen toch een groot aantal Eindhovenaren. Zowel Eindhoven Loopt als Eindhoven Atletiek waren goed vertegenwoordigd. De start was onder de mout toren, want behalve klooster (er woont daar nog  een kudde paters) is Abdij Koningshoeven de enige Trappistenbrouwerij van Nederland. Nadat we onder de mouttoren uit kwamen kregen we meteen een stuk moeilijk lopende kinderkopjes voor onze kiezen. Nu is momenteel kinderkopjes in combinatie met paters een hot item, maar daar zal ik hier verder niet op ingaan. Toen de kasseien achter ons lagen gingen we de keurig geharkte tuin in. Natuurlijk was daar even later niets meer van te zien. Een stofwolk resteerde toen er 300 lopers door de tuin heen waren gedenderd. Via de "achterdeur" werd het terrein van de abdij verlaten en kregen we een prachtige route voorgeschoteld. Rondom een vennetje waar voor een bruggetje (wat spoorbielzen) een heuse file ontstond. Gelukkig kunnen hardlopers ook ritsen! Via een andere "achterdeur" kwamen we weer binnen de kloostermuren terecht. Met de finish in zicht (twee stapels kratten met een finishdoek ertussen) besloot ik dat 1 rondje voor mij genoeg was. Eigenlijk had ik 2 rondjes willen lopen, maar de warmte was een geweldige reden om met 1 rondje te volstaan. Het voordeel hiervan was dat de verkregen consumptiebon eerder kon worden ingewisseld. Al met al toch een leuke middag, zelfs voor een ietwat ongemotiveerde hardloper.

Op de site van Omroep Brabant nog een leuk filmpje over de Trappistenloop

De voorbije sportweek begon geweldig! Op maandagavond was Pluvius me goed gezind! Mede door het gestaag neerdalende hemelwater voelde ik me geroepen om mijn hardloopschoenen weer eens aan te trekken. Maar liefst elf kilometer liep ik fluitend door de regen. Rain Running is voor mij genieten in optima forma! De dag daarna viel er geen druppel regen, geweldig fietsweer dus. Ik was eigenlijk van plan om een wat korter ritje te maken, maar uiteindelijk werd het toch weer een ruime 100 plusser. Ik fiets meestal maar wat raak en zie wel waar ik uitkom. Soms kom je dan wel eens voor verrassingen te staan. Gaat bijvoorbeeld het asfaltweggetje ineens over in een stoffig zandpad waar met de dunne racebandjes niet door is te komen of rijd je zomaar het erf van een boer op en heb je in no-time een heftig blaffende hond (Tsjie-wah-wah) achter je aan. Woensdag, de derde dag van de week, al weer voor de tweede keer hardgelopen. Een unicum de laatste maanden. Het werden 10 wat moeizame kilometers (vooral in het begin). Het weer zat niet mee, droog en warm, terwijl ook de fietsbenen geen zin hadden om te lopen. Door twee keer te lopen in drie dagen kreeg ik al naar mijn hoofd geslingerd dat ik uit moest kijken niet verslaafd te raken! Nu moet ik zeggen dat ik de laatste tijd aardig afgekickt ben van het hardlopen en dat wil ik eerlijk gezegd voorlopig, de komende drie maanden, zo houden. Daarna zien we wel verder. Donderdag was het weer tijd voor een lekker fietstochtje. Wederom was het plan, net zoals dinsdag, om een wat korter ritje te maken. Voor de verandering slaagde het plannetje eens een keer. Het werd een bescheiden rondje van 66 km. Maar wat een wind! Ik waaide bijna van de weg weg.

De vrijdag werd een Freeday. Niet dat ik vrij was, maar in de avonduren een hele leuke Nike Free clinic bij Run2Day Eindhoven. Leuk om deze unieke running schoen eens uit te proberen onder de bezielende leiding van Nike goeroe Flying Leonie! Ik ben van plan om op korte termijn een paar van die heerlijke slofjes aan te schaffen. Tot slot dan het sportieve weekend met een Joe Mann bostraining op zaterdag en een Eindhoven Atletiek fietstochtje op zondag. De bostraining was weer eens ouderwets door het bos jakkeren, door het losse zand ploeteren, bergje op klauteren, bergje af denderen, enzovoort! Het fietstochtje, dat eigenlijk in Zuid Limburg zou plaatsvinden, werd in verband met de weersverwachting naar ons eigen Brabant verplaatst. Maar ook daar viel het de eerste kilometers met bakken naar beneden (Rain Biking is minder genieten dan Rain Running). Gelukkig bleef het de laatste 100 kilometer wel droog. De tocht ging richting Loonse en Drunense Duinen, met een koffie met appelgebak stop bij de Drie Linden in Giersbergen. Al met al wederom een geslaagd sportief weekend. Hoewel ….. een klein smetje is toch wel Fc Twente. Wat jammer dat ze geen kampioen zijn geworden. Ennuh …. Frank, van harte met je verjaardag!

Na de deels sportieve Dag van de Arbeid was het een dag later weer gewoon werken xe2x80xa6. En dat viel niet mee! Ik was dan ook enorm blij toen in ik weer thuis in Eindhoven was en op pad kon gaan met de racefiets. Na een kilometer of vijf geploeterd te hebben sloeg de blijdschap ineens om. Met de mond wijd open probeerde ik de stevige tegenwind te trotseren. Aangezien ik tegenwind had, had het tegemoet komend vliegverkeer wind mee! En laat er nu zo'n smerig insect, met een rotvaart, mijn wijd openstaande mond binnen vliegen xe2x80xa6. Het gevolg was dat er even later een kokhalzende wielrenner langs de weg stond , die verwoede pogingen ondernam om de onverwachte maaltijd weer naar buiten te kotsen. Toen dat niet lukte heb ik het beest, waarvan ik geen idee had wat het was, maar verder geconsumeerd door het met water weg te spoelen. Even later heb ik met een wrange nasmaak mijn weg vervolgd en totaal ruim 51 kilometer vol gemaakt. Een dag later liep het op het werk allemaal wat uit waardoor ik aan de late kant thuis was. Toch wilde ik voor het donker nog een stuk gaan fietsen. Vliegensvlug omgekleed en een rondje vliegveld gedaan. Deze keer gelukkig zonder een vlieg, mug, bij, wesp of weet ik wat voor insect als voedingssupplement. Op woensdag was het tijd om de loopschoenen weer eens aan te trekken. Ik ben me er van bewust dat ik meer moet afwisselen tussen lopen en fietsen, dus was ik blij dat het woensdagavondloopje met Martin weer op het programma stond. Als dat niet het geval was geweest, dan was ik gegarandeerd wederom op de fiets geklommen.

Donderdag volgens de CAO een verplichte vrije dag! Van de gelegenheid gebruik gemaakt om een rondje in Zuid Limburg te gaan fietsen. Dat was letterlijk en figuurlijk "zwaar" genieten. Het was prachtig fietsen. Heuveltje op, heuveltje af, heuveltje op, heuveltje af en zo 101 mooie kilometers lang. Het werd me wel duidelijk dat ik niet echt een klimgeit ben, maar ik ben overal boven gekomen zonder af te stappen (of dat op de Keutenberg en de Eyserbosweg volgende week ook gaat lukken betwijfel ik). De slotklim van mijn tochtje, de gevreesde Cauberg, ging me goed af. Wel een aantal keren achterom gekeken of ik niet werd ingehaald door de postbode. Postbode? Kijk maar eens naar dit filmpje. Ik dacht er aan voordat ik de Cauberg ging beklimmen en na wat zoekwerk stond het warempel ook nog op youtube. Wat je niet op youtube zult terugvinden zijn mijn loopkilometers van afgelopen vrijdag. Ook op Garmin Connect kom je ze niet tegen, want van uitstel kwam weer eens afstel. Bij thuiskomst vond ik het te warm om te gaan lopen en later op de avond had ik totaal geen zin meer. De zaterdag vervolgens gebruikt om weer eens de grens over te gaan. Het 134 kilometer lange fietstraject ging namelijk voor een groot deel over Belgisch grondgebied. Tot slot de week afgesloten met wederom een tripje naar Zuid Limburg. Met een klein legertje clubgenoten werd er gewandeld van Valkenburg naar Maastricht en werden er onderweg diverse terrassen aangedaan. Kortom een zeer geslaagde activiteit om de zondag door te komen.

April is al weer voltooid verleden tijd! Voordat ik melding ga maken van een verrassend begin van de nieuwe maand eerst even een terugblik naar het restant van april. Wat lopen betreft kan ik alweer heel kort zijn, 0.0 kilometer! Toch wederom een prestatie op zich! Wat fietsen betreft ging het een stuk beter. Mijn doel om in mijn vakantieweek minimaal 500 kilometer te fietsen werd ruimschoots (540) gehaald. Het meest memorabele tochtje was dat van derde paasdag. Helemaal niets aan het handje totdat ik een klein dorpje binnenfietste. Tot mijn grote verbazing (en schrik) werd er ineens een bazooka op me gericht, explodeerde de ene na de andere brievenbus, vloog er een telefooncel de lucht in, werd er een rolstoeler door een uit het raam gegooide piano verpletterd en werd ik verbaal uitgemaakt voor rotte vis door een groepje happy hardcore hangjongeren!  Welkom in Maaskantje!! 

Ook in het restant van april, de 49-ste Hypotheker Beekloop. Met 1500 deelnemers wederom volle bak en een zeer geslaagd evenement. Natuurlijk heb ik niet meegelopen, maar heb ik net zoals een aantal voorgaande edities hand en span diensten voor de organisatie verricht. Daar hoorde het maken van wat foto's bij. Ook de video camera heb ik op een aantal plaatsen langs het parcours zijn werk laten doen. Klik hier voor het filmpje

April werd afgesloten met slechts 85 loopkilometers op de teller, met daar tegenover 1031 fietskilometers. Deze maand heb ik me tot doel gesteld om minimaal 1000 af te leggen (125 hardlopend en 875 op de fiets).

En dan de verrassing! Na een dagje oranje arbeid op Koninginnedag begon mei met de dag van de sportieve arbeid. Op het programma stond de Oranjeloop in Lieshout en een fietsritje van een kilometer of 50. De 10 kilometer hardlopen heb ik nog wel voor elkaar gekregen, maar de fiets heb ik later op de dag in de schuur laten staan. Als dat niet verrassend is! Overigens ging die 10 kilometer hardlopen, tengevolge van mijn fietsbenen, nogal moeizaam. Gelukkig kon ik de eerste 100 meter gebruik maken van haas Tiny. Als dank heb ik hem de volgende 100 meter van mijn haasdiensten gebruik laten maken. Daarna was het uit met de pret en kwam ik tien minuten na de maestro over de finish in een tijd van 54.52.

P.S. Pa is ook weer thuis na 10 dagen ziekehuisopname.